BİLGE SEVGİ

Aşk (âşık olma hâli), karşılanmamış bir sevgi ihtiyacıyla ilişkili içsel gerilimin bir dışa vurumu olarak ortaya çıkan yoğun bir duygusal süreçtir. Bu gerilim, sevilen kişiye yansıtılır ve geçici olarak onda bir rahatlama noktası bulur.

Eğer karşı taraf bu duygusal yükü taşıyabilecek kapasiteye sahipse, kişinin içsel durumu zamanla dengelenir ve sakinleşir. Aksi durumda ise bu gerilim artar ve içsel çatışmaya, duygusal acıya ve dayanak hissinin kaybına yol açabilir.

Âşık olma hâlindeki enerji, özellikle bu kişiyle bağlantılı bir anlam veya ifade içeriyorsa, yaratıcı üretime dönüştürülebilir. Aksi takdirde, yaşanmamış ve fark edilmemiş duygular zamanla kişinin psikolojik dengesini zorlayabilir.

Sevgi ise farklı bir içsel durumdur.
Kabul, güven ve içsel sakinlikten doğar.
Bu hâlde kişi, karşısındakiyle bir bütünlük hissi yaşar.

Sevgi; gerilimle değil, ilgi, sıcaklık, anlayış, destek ve özenli bir varlıkla kendini gösterir.

Âşık olma hâli dayanağı dışarıda arar.
Sevgi ise dayanağı içeride oluşturur.

Bilgelik, bilginin ve deneyimin farkındalıkla işlenmiş ve bugünün koşullarına uyumlanmış hâlidir.

Bilge sevgi ise, sevginin bilgelikle ifade edilmesidir.
Kişinin kendini kaybetmeden yakınlık kurabilmesi; severken ne kendine ne de karşısındakine zarar vermemesi; ilişkisini farkındalık, sorumluluk ve içsel olgunluk üzerine kurabilmesidir.

Bilge sevgi, duygunun gücü değil, varoluşun derinliğidir.