BİLGE SEVGİ

Aşık olmak, karşılanmamış bir bağlanma ihtiyacıyla ilişkili içsel gerilimin bir çıkış noktası olarak ortaya çıkan yoğun bir duygusal süreçtir. Bu gerilim, geçici olarak bir rahatlama noktası bulmak için, aşık olunan kişiye yansıtılır.

Eğer aşık olunan kişi bu duygusal yükü kabul edip dayanabilirse, kişinin içsel durumu zamanla dengelenir ve sakinleşir. Bu gerçekleşmezse gerilim artar ve içsel çatışmaya, duygusal acıya ve dayanak hissinin kaybına yol açar.

Aşık olunan kişiden ilham alarak, aşık olmanın enerjisi yaratıcılığa dönüştürülebilir. Şiir, resim, heykel ya da hayati bir hedef gibi. Yaşanmamış ve fark edilmemiş duygular ise, kişinin psiko-duygusal durumu üzerinde yıkıcı bir etkiye sahip olabilir.

Sevgi ise farklı bir içsel durumdur. Kabul, güven ve içsel huzurdan doğar. Bu hâlde kişi, karşısındakiyle bir bütünlük hissi yaşar.

Sevgi gerilimle değil ilgi, sıcaklık, anlayış, destek ve özenli bir yaklaşımla kendini ifade eder.

Âşık olma hâli dayanağı dışarıda arar.
Sevgi ise dayanağı içeride oluşturur.

Bilgelik, bilginin ve deneyimin farkındalıkla işlenmiş ve bugünün koşullarına uyumlanmış hâlidir.

Bilge sevgi, bilgelik yoluyla ifade edilen sevgidir.
Kendini kaybetmeden yakın olabilme; ne diğerinin ne de kendi bütünlüğünü yok etmeden sevebilme; farkındalık, sorumluluk ve içsel olgunluğa dayalı ilişkiler seçebilme yeteneğidir.

Bilge sevgi, duygunun gücü değil, var olmanın derinliğidir.